motto:
„Każde dziecko zasługuje na Mistrza, na dorosłego, który zawsze będzie w niego wierzyć, który rozumie potęgę dobrych relacji i dopinguje, żeby dać z siebie wszystko…”
Rita Pierson
Jest takie afrykańskie plemię , których członkowie na widok drugiego człowieka mówią :
Sawubona – Widzę Cię, jesteś dla mnie ważny i cenię Cię…. – takimi słowami rozpoczął się wykład jednego z nauczycieli SP 2 w Nowej Dębie na konferencji zorganizowanej przez Bibliotekę Pedagogiczną Tarnobrzegu : „Nauczyciel – ratownik szkolnej codzienności. Zapobieganie, reagowanie i wspieranie uczniów w sytuacjach kryzysowych”.
…Jest też takie afrykańskie plemię, które ma zwyczaj , że w sytuacji, kiedy człowiek zrobi coś niewłaściwego , otacza się go kręgiem współplemieńców i przez dwa dni przywołuje się jego dobre uczynki . Tamtejsze wierzenia zakładają, że w każdym z nas jest DOBRO, a dokonywane przez nas złe uczynki są wołaniem o pomoc. Powyższy sposób ma z powrotem połączyć tę osobę z jej wewnętrznym dobrem.
A jak to jest w polskiej szkole ?- kwestia retrybutywnej / restoratywnej szkoły i sprawiedliwości naprawczej, gdzie nie kary, ale odbudowanie relacji, wywołanie wewnętrznej chęci poprawy i konsekwencje są istotą zmiany postaw.
Sztuka komunikowania się z drugim człowiekiem i kultura doceniania a nie oceniania okazuje się jednym z najistotniejszych czynników docierania do drugiego człowieka także w kryzysowych dla młodego człowieka sytuacjach. Depresja jak choroba cywilizacyjna XXI wieku - 20 – 25 % zdiagnozowanych polskich nastolatków z różnymi zaburzeniami afektu może zatrzymać i zmusić do refleksji – tak jak fakt „ znikającej ” co roku małej polskiej szkoły ( 138 uczniów w 2023 r. , 150 uczniów w 2022r. – liczba śmierci samobójczych – dane Komendy Głównej Policji ) . Kondycja polskiego nauczyciela, gdzie 7 na 10 odczuwa przemęczenie i objawy wypalenia zawodowego też jest alarmująca…
O co więc chodzi w polskiej szkole? W szkole w ogóle ?
A jeśli w szkole chodzi o …godność człowieka? O to, by każdy członek szkolnej społeczności był tratowany z szacunkiem i godnością ? Gdzie jest przestrzeń na to, by - jak pisze prof. B.Śliwerski - wychowanie było zawsze spotkaniem z drugim człowiekiem, z uznaniem jego godności i podmiotowości , integralności ( Jesper Juul ) i talentami (inteligencje wielorakie Howarda Gardnera) i przede wszystkim spotkaniem ze swoim człowieczeństwem…
Żeby takie spotkanie miało miejsce , każdy z nas musi spotkać się sam ze sobą - o czym nie tylko głosi psychologia indywidulana Alberta Adlera czy psychologia pozytywna, gdzie samopoznanie i samoświadomość jest pierwszym elementem inteligencji emocjonalnej, czy Janusz Korczak: „Szukaj własnej drogi. Poznaj siebie, zanim zechcesz dzieci poznać. Zdaj sobie sprawę z tego, do czego sam jesteś zdolny, zanim dzieciom poczniesz wykreślać zakres praw i obowiązków. Ze wszystkich sam jesteś dzieckiem, które musisz poznać, wychować i wykształcić przede wszystkim..”
Budując relacje w duchu NVC – Porozumienia bez Przemocy M.Rosenberga i dając sobie odpowiedź na jedno z najbardziej inspirujących pytań S.Seneki ( Złote Kręgi Simona Seneki) - DLACZEGO – DLACZEGO JESTEM NAUCZYCIELEM ? - możemy świadomie wychować młodych ludzi w poczucie ich wartości i uznania BYCIA WAŻNYMI , takimi jakimi. To, co w nas ludziach jest unikatowe i czego nigdy nie posiądzie sztuczna inteligencja AI - to nasze CZŁOWIECZEŃSTWO…
Najpierw więc bądźmy inspiracją dla samych siebie – potem Mistrzem i Ratownikiem dla innych , bo
„Każde dziecko zasługuje na Mistrza, na dorosłego, który zawsze będzie w niego wierzyć, który rozumie potęgę dobrych relacji i dopinguje żeby dać z siebie wszystko…”
I Każdy z nas jest Aniołem z jednym skrzydłem, i potrzebuje drugiego CZŁOWIEKA,
żeby LATAĆ….
Bruno Ferrero – „365 krótkich opowiadań dla ducha .”
Renata Konefał
Więcej informacji o konferencji :
https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=1013310667492669&id=100064412361132&rdid=1H77E7AJRGa8R50E#
